Rekord Guinessa pobity w ZSG-w Warszawie

Polacy- uczniowie ZSG pobili rekord Guinnessa!

Wpisał: Koło Prasowe ZSG   
19.11.2014.

17 Listopada 2014 roku Polacy- uczniowie ZSG pobili rekord Guinnessa! 

Uczniowie naszej szkoły  pobili rekord Guinessa w układaniu największej mozaiki z sushi. Uczniom pogratulowała osobiście premier Królestwa Norwegii-Pani Erna Solberg , która wręczyła certyfikat na ręce dyrektor Jolanty Litniewskiej. Inicjatorem wydarzenia była Norweska Rada ds. Ryb i Owoców Morza (NSC) NORGE.Opiekunem  merytorycznym i koordynatorem tego rekordowego projektu międzynarodowego była z ramienia szkoły wicedyrektor Marzena Cieślak .Wywiad telewizyjny.


Certyfikat zdobyty!

Gala wręczania certyfikatów "Varsavianistycznej Szkoły"

Wpisał: Koło Dziennikarskie   
03.11.2014.

certyfkatvarsavianistycznaPo raz pierwszy Towarzystwo Przyjaciół Warszawy wręczyło trzydziestu warszawskim placówkom oświatowym certyfikat "Varsavianistycznej szkoły". Spotkanie odbyło  się 3 listopada 2014 (poniedziałek) w Bielańskim Centrum Edukacji Kulturalnej przy ul. Szegedyńskiej 9a o godz. 13.00. Certyfikaty wręczali: Burmistrz Bielan- Rafał Miastowski, Naczelnik Wydziału Oświaty- Zofia Gajewicz, Prezes TPW, Beata Michalec, Przewodnicząca Sekcji TPW-  Małgorztata Wojtatowicz oraz Prezes TPD, a także Wiceprezes honorowy TPW- Marzena Grochowska. Pani Wojtatowicz publicznie podkreśliła niezwykłe osiągnięcia ZSG w zakresie krzewienia kultury i edukacji varsavianistycznej nie tylko na terenie szkoły, lecz także na terenie Warszawy. wskazując na działania przekraczające wymogi określone przedmiotowym regulaminem. Pani Ewa Skrońc-Bielak jako koordynator dostała podziękowania za prowadzenie kursów wiedzy o Warszawie, a pani dyrektor Marzena Cieślak dostała szczególne podziękowanie za wspieranie inicjatyw nauczycieli i młodzieży w ramach podejmowanej edukacji varsavianistycznej. Certyfikat jest przyznawany na 1 rok.

varsavianistycznaszkoa2 varsavianistycznaszkoa

Zapraszamy do zapoznania się z naszymi osiągnięciami umieszczonymi na stronie TPW oraz do porównania nas z innymi szkołami!:  Zespół Szkół Gastronomicznych im. Prof. Eugeniusza Pijanowskiego.

Varsavianistyczna_szkoła

 Regulamin i karta zgłoszenia (pdf)

Autorem logo jest Tomasz Wojtatowicz

Varsavianistyczna szkoła 2013/2014

Varsavianistyczna szkoła

Regulamin przyznawania certyfikatu

Przeczytaj i obejrzyj nasze działania: Zespół Szkół Gastronomicznych

* * *

Literacki konkurs ROZWIĄZANY!

Literacki Konkurs Varsavianistyczny

Wpisał: Ewa Bielak   
24.04.2014.

Jury ds. konkursu literackiego-publicystycznego pt. „Codzienność Warszawy XXI wieku. Miasto, ludzie, zdarzenia” w wyniku analizy prac nadesłanych do administratora strony „Literackie podróże z bohaterami lektur” uznała, że do konkursu zakwalifikowało się 36 prac, a 17 zostaje zdyskwalifikowanych wskutek niezgodności z regulaminem.

Przedmiotem Konkursu były zamknięte formy literackie lub publicystyczne mieszczące się w gatunkowej formule opowiadania, noweli lub mikronarracji o strukturze fabuły jednowątkowej, zarówno te bazujące na relacji dokumentującej, jak i operujące kreacją o charakterze czysto fikcyjnym lecz varsavianistycznym.

W następstwie prac komisji składającej się z zespołu uczniów i nauczycieli (a także dziennikarza) ustalono przyznanie następujących nagród:

I miejsce – Anita Plichta, Arleta Stanisławska

II miejsce – Marta Moleń

III miejsce – Karolina Krawiec, Anna Szczęsna

Wyróżnienie – Dominika Sienkiewicz



Nagrody zostały wręczone podczas uroczystej gali w małej sali gimnastycznej, a zwyciężczynie zostały zaproszone na pyszny, ekologiczny poczęstunek.

 Celem powołania konkursu " Codzienność XXI wieku " było  inspirowanie i promocja uczniowskiej twórczości oryginalnej, opisującej dzisiejsze realia i doświadczenia egzystencjalne,  opowiadającej o otaczającym nas świecie i poruszającej aktualne problemy społeczne, w tym szkolne. Organizatorzy, patroni i sponsorzy Konkursu pragnęli za jego pomocą wspierać dzieła literackie uczniów ZSG,  a szczególnie takie, które przejawiają potencjał do stworzenia uniwersalnej opowieści o współczesnej Warszawie.

Dziękujemy wszystkim za udział w konkursie i zachęcamy do udziału w kolejnych przedsięwzięciach.

Nagrodzone prace będziemy sukcesywnie publikować. Na początek- praca Marty Moleń.

 

 

Życie w Warszawie XXI wieku

 

Czy życie w Warszawie XXI wieku różni się od życia w innych miastach Polski ? Odpowiedź jest prosta – różni się i to bardzo. Już przy pierwszym zetknięciu się z warszawskim zgiełkiem i ruchem, każdy nowoprzyjezdny zauważa różnicę w codziennym życiu. Warszawa to twór bardzo oryginalny ale zarazem bardzo elastyczny. Każdy, kto pragnie tu zamieszkać musi się w pewien sposób dostosować do reguł i zasad panujących w Warszawie. Ci, którzy tego nie potrafią, zaczynają narzekać i wybrzydzać. Warszawa jest swego rodzaju enklawą; rodzajem sieci wewnętrznej. Wszechobecny monitoring, bankomaty, elektronika i nowoczesność sprawiają że stolica zmienia się z każdym dniem. Powstają nowe osiedla-twierdze, odgrodzone wręcz odizolowane od reszty miasta. Warszawa to miasto wciąż rozwijające się i rozrastające się i powiększające swoje granice. Ludzie żyjący tu od lat dostosowują się do zmieniających się warunków. Nie wszystkim przychodzi to łatwo, ale przemiany cywilizacyjne wymuszają to na nich. Życie w Warszawie XXI wieku, nie jest tak stresujące jak w innych większych aglomeracjach światowych, lecz nie pozostaje daleko w tyle. Stolica Polski stara się wyznaczać własne trendy życia dnia codziennego, lecz także chętnie korzysta ze sprawdzonych wzorców stolic europejskich lub światowych. Motorem napędowym naszego miasta staje się młodzież ucząca się i próbująca podjąć tu pracę. Warszawa to miasto, które albo się pokocha i pozwoli się nieść do przodu lub znienawidzi i niestety zmusi to nas do jej opuszczenia. Niestety wiele rzeczy się nie zmienia od wieków – pieniądz rządził i pieniądz rządzi w Warszawie zarówno XIX czy XXI wieku. Ludzie bogatsi mają łatwiejszy start życiowy, ale nie zawsze to idzie w parze z umiejętnościami, natomiast gorzej sytuowani muszą ciężką pracą wykazać swoją przydatność w określonych kręgach zawodowych czy też społecznych.

Życie w Warszawie XXI wieku, to niestety ciągły pęd do przodu – czy to już typowy „wyścig szczurów” – w pewnych korporacjach to jest reguła, ale w życiu codziennym -na szczęście- jeszcze nie.

Warszawa XXI wieku potrafi bardzo zaskakiwać i w to bardzo pozytywny sposób.

Wiele inicjatyw społecznych zostaje wdrażanych w życie, wiele miejsc staramy się zachować takimi, jakie były przez lata lub nawet wieki; dbamy w Warszawie o dobro kulturalne i umysłowe narodu. Warszawa XXI wieku to ciągłe wyzwania dla jej mieszkańców, ale także dla gości ich odwiedzających.

 

Szekspir w Warszawie

Konferencja Szekspirowska na UW

Wpisał: Arleta Stanisławska   
13.04.2014.

Jak brzmi polski Shakespeare?

 

10 kwietnia 2014 roku na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego odbyło się spotkanie ramach projektu Abychmy w ten przekład pilnie weźrzeli”, na którym, wszyscy zebrani, a także nasi uczniowie, mieli okazję poznać wspaniały duet translatorski, mówiący o Szekspirze z niezwykłą pasją ludzi, którzy wiedzą, „co autor miał na myśli”. Gośćmi konferencji byli: dr hab. Anna Cetera oraz Piotr Kamiński, którzy od 2009 roku wspólnie pracują nad tłumaczeniem dzieł słynnego dramaturga.

Praca nad tłumaczeniem dzieł tak wybitnego artysty jest niewątpliwie bardzo ciekawa, chodź niewątpliwie, kłopotliwa. W tym wypadku duet translatorski to zestawienie się ze sobą dwóch odmiennych poglądów, połączonych jedną pasją, jaką jest Szekspir. Mimo to ich wspólna praca nad wieloma dziełami, a między innymi nad „Ryszardem II" czy „Makbetem”, zaowocowała wspaniałymi rezultatami. Żywiołowość tej współpracy, mimo wszystko, nie jest ograniczona jedynie do pracy nad tekstem, ale polega na dogłębnej analizie tekstu i zamysłu autora. Ponad to, by jak najlepiej oddać pierwowzór, należy pamiętać, iż dzieła Szekspira były przeznaczone dla teatru, dlatego też, tłumacz musi dany tekst tak przekształcić, by nie odbiegał on od oryginału, ale przede wszystkim, by był on odpowiedni do deklamacji na scenie przez aktorów. Formuła oparta na odpowiednim fundamencie umożliwia, bowiem stworzenie formuł dla różnorodnych rodzai teatrów, gdzie odbiorca jest w stanie słuchać Szekspira z zapartym tchem. Mimo to, ważna jest też świadomość czytelnika, iż tak naprawdę, nie czyta on Szekspira, lecz czyta zupełnie kogoś innego, kogoś, kto włożył ogrom pracy, by móc nadać polskiemu tekstowi elementy pierwowzoru. Fenomenem wszelkich dzieł tego wybitnego dramaturga elżbietańskiego jest to, iż swoje dzieła naszpikował emocjami, kształtując fabułę przy pomocy wyobraźni psychologicznej. Szekspir celowo kończył kwestię bohatera w takim momencie, po to by uzmysłowić odbiorcy sens formuły, którą stworzył. Dlatego też, dany tekst musi być tak skonstruowany by słuchacz mógł zrozumieć funkcjonalność zawartych słów. Warto, więc nadać danemu fragmentowi, danemu dziełu cechy filologii polskiej, polskość, po to by miał on większą wartość aniżeli nadać Szekspirowi pusty wydźwięk…

 

 

“Reszta jest milczeniem.
The rest is si­len­ce. (ang.)”

 

Uczestnicy konferencji: Arleta Stanisłąwska z Kołem Dziennikarskim

 

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. By wiecej dowiedziec sie o plikach cookies,zobacz polityka prywatnosci.

Akceptuje pliki cookies.

EU Cookie Directive Module Information