Szekspir w Warszawie

Konferencja Szekspirowska na UW

Wpisał: Arleta Stanisławska   
13.04.2014.

Jak brzmi polski Shakespeare?

 

10 kwietnia 2014 roku na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego odbyło się spotkanie ramach projektu Abychmy w ten przekład pilnie weźrzeli”, na którym, wszyscy zebrani, a także nasi uczniowie, mieli okazję poznać wspaniały duet translatorski, mówiący o Szekspirze z niezwykłą pasją ludzi, którzy wiedzą, „co autor miał na myśli”. Gośćmi konferencji byli: dr hab. Anna Cetera oraz Piotr Kamiński, którzy od 2009 roku wspólnie pracują nad tłumaczeniem dzieł słynnego dramaturga.

Praca nad tłumaczeniem dzieł tak wybitnego artysty jest niewątpliwie bardzo ciekawa, chodź niewątpliwie, kłopotliwa. W tym wypadku duet translatorski to zestawienie się ze sobą dwóch odmiennych poglądów, połączonych jedną pasją, jaką jest Szekspir. Mimo to ich wspólna praca nad wieloma dziełami, a między innymi nad „Ryszardem II" czy „Makbetem”, zaowocowała wspaniałymi rezultatami. Żywiołowość tej współpracy, mimo wszystko, nie jest ograniczona jedynie do pracy nad tekstem, ale polega na dogłębnej analizie tekstu i zamysłu autora. Ponad to, by jak najlepiej oddać pierwowzór, należy pamiętać, iż dzieła Szekspira były przeznaczone dla teatru, dlatego też, tłumacz musi dany tekst tak przekształcić, by nie odbiegał on od oryginału, ale przede wszystkim, by był on odpowiedni do deklamacji na scenie przez aktorów. Formuła oparta na odpowiednim fundamencie umożliwia, bowiem stworzenie formuł dla różnorodnych rodzai teatrów, gdzie odbiorca jest w stanie słuchać Szekspira z zapartym tchem. Mimo to, ważna jest też świadomość czytelnika, iż tak naprawdę, nie czyta on Szekspira, lecz czyta zupełnie kogoś innego, kogoś, kto włożył ogrom pracy, by móc nadać polskiemu tekstowi elementy pierwowzoru. Fenomenem wszelkich dzieł tego wybitnego dramaturga elżbietańskiego jest to, iż swoje dzieła naszpikował emocjami, kształtując fabułę przy pomocy wyobraźni psychologicznej. Szekspir celowo kończył kwestię bohatera w takim momencie, po to by uzmysłowić odbiorcy sens formuły, którą stworzył. Dlatego też, dany tekst musi być tak skonstruowany by słuchacz mógł zrozumieć funkcjonalność zawartych słów. Warto, więc nadać danemu fragmentowi, danemu dziełu cechy filologii polskiej, polskość, po to by miał on większą wartość aniżeli nadać Szekspirowi pusty wydźwięk…

 

 

“Reszta jest milczeniem.
The rest is si­len­ce. (ang.)”

 

Uczestnicy konferencji: Arleta Stanisłąwska z Kołem Dziennikarskim

 

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. By wiecej dowiedziec sie o plikach cookies,zobacz polityka prywatnosci.

Akceptuje pliki cookies.

EU Cookie Directive Module Information