W 15 rocznicę przyjęcia przez Sejm RP ustawy, zgodnie z którą 1 III stał się Narodowym Dniem Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” upamiętnialiśmy to jedno z najważniejszych wydarzeń Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych udając się na symboliczne miejsce spoczynku – Cmentarz Wojskowy na Powązkach – naszych Bohaterów Narodowych m.in., Witold Pilecki ps. „Witold”, „Druh”, Emil Fieldorf ps. Nil, Kazimierz Kamieński ps. Huzar, Józef Kuraś ps. Ogień, Zygmunt Szendzielarz ps. Łupaszka, Józef Franczak ps. Laluś, Danuta Siedzikówna ps. Inka, Bolesław Kontrym ps. Żmudzin, Biały, Hieronim Dekutowski ps. Zapora, Władysław Borowiec ps. Żbik, Henryk Borowy- Borowski ps. Trzmiel, Zygfryd Kuliński ps. „Albin”, Józef Łukaszewicz (1929–1949),
ps. „Walek”, „Kruk”, żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych.

Historia polskiego podziemia antykomunistycznego to czas końca II wojny światowej
i rozbijania przez Sowietów struktur Polskiego Państwa Podziemnego. Idee rozwiązanej w styczniu 1945 r. Armii Krajowej przejęła najpierw organizacja „Niepodległość” – kryptonim NIE, a później – w związku z aresztowaniem jej dowódców – stworzona na jej miejsce Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj. W związku z powojenną sytuacją międzynarodową we wrześniu 1945 r. powołano Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość” ,które miało główny cel-kontynuację dzieła Armii Krajowej. Przez kolejnych kilka lat to właśnie Zrzeszenie WiN było najważniejszą i najliczniejszą z organizacji konspiracyjnych.

Działania członków organizacji i grup konspiracyjnych wymierzone były w głównej mierze w oddziały zbrojne Urzędu Bezpieczeństwa, Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Milicji Obywatelskiej. Jednostki działały na terenie całego kraju. Dziewczyny wyklęte Walka z niezłomnymi . Według Instytutu Pamięci Narodowej ponad 5 tys. żołnierzy podziemia antykomunistycznego zostało skazanych przez sądy wojskowe na kary śmierci, ponad 21 tys. zamordowano w więzieniach. Nie wiadomo dokładnie, ile osób zostało zabitych w trakcie obław i pacyfikacji oraz zamordowanych bez sądu w siedzibach urzędów bezpieczeństwa. Ponad 250 tysięcy skazano na kary więzienia z powodów politycznych, kilkaset tysiącom zgotowano los nie do pozazdroszczenia, byli „obywatelami drugiej kategorii. „